همه چیز در مورد همه چیز

نزدیک به یک سال از آخرین باری که سونی نسخه کوچک‌تری از اسمارت‌فون‌های پیشرفته خود را با عنوان کمپکت به بازار ارائه کرد می‌‌گذرد؛ Z1 Compact که در ژانویه گذشته به بازار ارائه شد از لحاظ مشخصات و قابلیت‌های سخت‌افزاری بسیاری از امکانات مدل اصلی یعنی Z1 را به همراه داشت و حتی در برخی جنبه‌ها قابلیت‌های دستگاه را با ارتقا نیز روبرو ساخته بود. مهم‌ترین جنبه بهبود یافته در ساختار Z1 Compact که به نوعی مشکل همیشگی اسمارت‌فون‌های سونی نیز به حساب می‌آمد، تغییر فناوری ساخت پنل‌های تصویری از TFT‌ معمولی به پنل‌های IPS بود که مسئله زاویه دید را برای همیشه در گوشی‌های سونی به دست فراموشی سپرد. Z1 Compact با تکیه بر ابعاد کوچک، ساخت با کیفیت و البته قیمت مناسب یکی از بهترین اسمارت‌فون‌های خانواده Z سونی محسوب می‌شد که هنوز نیز محصول شایسته احترامی به حساب می‌آید. دو نسل بعد از این مدل و پس از آنکه در خانواده Z2، نمونه کمپکت تولید نشد بار دیگر سونی به این رده بازگشته و Z3 Comapct با مشخصاتی نزدیک به Z3 اصلی در دسترس قرار گرفته است. Z3 Compact البته در یک مسئله یعنی کیفیت ساخت در جایگاه پایین‌تری نسبت به برادر بزرگ‌تر خود قرار می‌گیرد اما هنوز با برخورداری از مشخصات سخت‌افزاری و مولتی‌مدیایی مدرن در سبد خرید بسیاری از کاربران جای خواهد داشت. با ما در بررسی Sony XPERIA Z3 Compact که چند روزی را مهمان ما بود همراه شوید.

 HTC برخلاف دیگر شرکت‌های بزرگ تولیدکننده گوشی‌های موبایل از فراز و فرود چندانی در جدول جهانی فروش اسمارت‌فون برخوردار نبوده و به‌جز یک دوره کوتاه در سال‌های طلائی تولید ویندوز موبایل و اوائل ویندوزفون همواره در یک سطح مشخص و تا حدودی راضی‌کننده قرار داشته است. تولیدات این شرکت حتی قبل از ارائه سری لوکس و اشرافی One نیز در زمینه کیفیت ساخت و بدنه دستگاه در سطح بسیار بالایی قرار داشته و در این زمینه می‌توان آن را با روزهای طلایی نوکیا در سال‌های دور مقایسه کرد. ارائه نخستین محصول متفاوت در سری One در سال 2013 نقطه عطف مهمی در محصولات اچ‌تی‌سی به حساب می‌آید جایی‌‌که پس از آن اجبار به ساخت محصولات لوکس با قیمت تمام شده بالا برای همه اعضای خانواده HTC از دوش این شرکت برداشته شد و قیمت تولیدات همواره گران این برند آرام‌آرام در سطح نمونه‌های مشابه پایین آمد. بدین‌ترتیب در مدت زمانی کوتاه اسمارت‌فون‌های HTC که اینک به‌جز دو مورد تنها در دسته اندروید حضور داشتند به دو سری مشخص Desire و One تقسیم شدند که در دسته نخست بسته به نام‌گذاری به مدل‌های ساده‌تر با مشخصاتی حداکثر میانی بر می‌خوریم و در سری دوم مدل‌های میانی پیشرفته‌تر و نمونه‌های کاملا مدرن و اصطلاحا Flagship جای می‌گیرند. نکته تفکیک کننده اصلی مابین این دو دسته به کیفیت ساخت دستگاه تعلق دارد جایی‌که در سری دیزایر همواره از بدنه‌های پلاستیکی و در سری One از فریم‌های فلزی و ساختار Unibody استفاده شده است. این تفاوت‌ها البته به همین جا ختم نمی‌شود و تقریبا همیشه از صفحه‌نمایش‌های با وضوح حداکثر HD، پردازنده‌های ضعیف‌تر و حافظه‌های رم کمتر در کنار دوربین‌های با کیفیت پایین‌تر در خانواده دیزایر نسبت به سری One استفاده شده است. این روند با رویکرد کاربران به تهیه گوشی‌های پیشرفته با قیمت کمتر از یک سو و تغییر تدریجی استاندارد گوشی‌های High-end (صفحه‌نمایش‌های دارای وضوح QHD، دوربین‌های 4K، حافظه رم حداقل 3 گیگابایتی و ...) از سوی دیگر، ظاهرا به ارتقا مشخصات خانواده Desire منجر شده است. یکی از نخستین نشانه‌های این تغییر در گوشی Desire Eye رخ داده است. Eye در جنبه‌های گوناگون واجد کلمه "اولین" در خانواده دیزایر، مجموعه HTC و حتی کل گوشی‌های موبایل است که از آن جمله می‌توان به نخستین گوشی دیزایر با صفحه‌نمایش فول اچ‌دی، نخستین گوشی HTC با دوربین دوم اتوفوکوس 13 مگاپیکسلی و اولین اسمارت‌فون اندرویدی با دو فلش LED در بالای صفحه‌‌نمایش اشاره کرد. این گوشی متفاوت چند روزی را برای بررسی مهمان ما بود. در بررسی این مدل با ما همراه شوید.

این روزها تقریبا تمامی شرکت‌های تولید‌کننده موبایل، مدل‌های غول‌آسایی را با سایزهای بیش از 5 اینچ با مشخصات میانه و قیمت‌های رقابتی به بازار ارائه کرده‌اند که در میان کاربران نیز از محبوبیت نسبتا بالایی برخوردارند. از این جمله باید به سری مگا سامسونگ، G Pro Lite‌ از ال‌جی، سری T در محصولات سونی و برخی مدل‌های سری G هواوی اشاره کرد. اچ‌تی‌سی نیز با اندکی تاخیر به این دسته جدید پیوسته است و با اینکه تولیدات این شرکت معمولا از لحاظ قیمتی در سطح بالاتری از تولیدات مشابه دیگر برندها قرار می‌گیرند، در این سری جدید اختلاف قیمتی چندانی مشاهده نمی‌شود. یکی از این مدل‌های نسبتاً جدید، اسمارت‌فون Desire 816 نام دارد که در دو نسخه مجزای تک و دو سیم‌کارتی با قیمتی رقابتی در دسترس قرار گرفته‌اند. این دو مدل به‌جز مسئله سیم‌کارت‌ها هیچ تفاوت دیگری با یکدیگر ندارند از این رو برای ایجاد جذابیت علاوه بر دو رنگ سفید و مشکی سه رنگ دیگر خاکستری، سبز و قرمز نیز برای نسخه تک‌ سیم‌کارت در نظر گرفته شده است. نسخه تک‌ سیم‌کارت HTC Desire 816 چند روزی را مهمان بررسی تخصصی ما بود. با ما در این بررسی همراه شوید.

در اواسط سال 2014 و زمانی که طرفداران سامسونگ در حال شمارش آمار فروش پرچمدار جدید این برند یعنی Galaxy S5 و مقایسه آن با آمار شانه به شانه iPhone 5S بودند، گروه ویژه‌ای در مجموعه سامسونگ پروژه تازه‌ای را برای ساخت یک گوشی کاملا متفاوت و خاص آغاز کردند که با تمامی تولیدات پیشین سامسونگ متفاوت بوده و عنوان Project Zero یا پروژه صفر را برای آن انتخاب کردند. پروژه صفر نه‌تنها به دنبال ایجاد تحول در اسمارت‌فون‌های پیشرفته سامسونگ بود بلکه قصد داشت محصولی را به بازار ارائه کند که با نوآورانه‌ترین ایده‌های موبایل تا به امروز، برابری کند. به حقیقت پیوستن اهداف این پروژه نیازمند طراحی مجدد همه‌چیز از پایه و بنیان بود، نگاه تازه‌ به طراحی و جنس بدنه گوشی، فراموش کردن ایده‌های تکراری سال‌های گذشته‌، در نظر گرفتن تمامی نیازهای مشتریان و شاید از همه مهم‌تر مد نظر قرار دادن انتقادهای همیشگی از اسمارت‌فون‌‌های سامسونگ المان‌های اصلی تولید محصولی خاص و خلق پرچمداری تمام‌عیار بود. خروجی پروژه صفر در ابتدای سال 2015، محصولی متفاوت و چشمگیر با نام Galaxy S6 Edge بود که در کنار Galaxy S6 دو پرچمدار جدید سامسونگ به حساب می‌آیند. بسیاری از مشخصات و قابلیت‌های سخت‌افزاری، مولتی‌مدیایی و پردازشی این دو گوشی کاملا با یکدیگر یکسان است اما در دو جنبه حیاتی یعنی بخش صفحه‌نمایش و طراحی بدنه اختلاف بزرگی را به نمایش می‌گذارند. عامل ایجاد جذابیت در S6 Edge و فاکتور اصلی موفقیت آن در خمیده‌گی‌های ایجاد شده در دو طرف صفحه‌نمایش دستگاه نهفته است که مشابه آن (حداقل از لحاظ ظاهری) پیش از این یک بار در Note Edge نگاه بسیاری را به خود جلب کرده بود. نسخه گلوبال یا جهانی Samsung Galaxy S6 Edge موسوم به SM-G925F چند روزی را مهمان بررسی تخصصی ما بود. با ما در نگاه کاملی به این گوشی همراه شوید.

اکتبر 2010 در تاریخ شرکت HTC‌ لحظه‌ای فراموش‌نشدنی، نچندان خوشایند و حتی تا حدودی دردناک است؛ در آن سال همزمان با معرفی سیستم‌عامل ویندوزفون 7 مایکروسافت، اچ‌تی‌سی با تکیه بر تجربه سالیان گذشته در فروش و محبوبیت بالای پاکت‌پی‌سی‌های ویندوزموبایل، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای را روی پلتفرم جدید مایکروسافت کرده و به یک باره شش اسمارت‌فون ویندوزفونی را روانه بازار کرد. در همین فاصله برندهایی نظیر سامسونگ و ال‌جی هر کدام تنها با دو ویندوزفون، با احتیاط هرچه بیشتر چشم به راه آینده این سیستم‌عامل بودند. تبعات و نتایج ریسک HTC در این بازه زمانی با شکست نسبی ویندوزفون7 در بازار، نزدیک به یک سال بعد پدیدار شد. درآمد HTC در ژانویه 2012 نسبت به زمان مشابه سال قبل به نصف کاهش پیدا کرد و از حوالی 1.2 میلیارد دلار در ژانویه 2011 به تنها 565 میلیون دلار در سال بعد از آن رسید. با وجود آنکه در آن زمان نیز HTC همچنان در جایگاه پنجمین تولیدکننده اسمارت‌فون جهان قرار داشت اما لزوم اتخاذ یک تصمیم انقلابی برای نجات این تایوانی خوشنام دنیای موبایل بیش از پیش احساس می‌شد.